CIEMNE CHMURY NAD KOŚCIOŁEM

25 MAJA – WTOREK    –  CIEMNE CHMURY NAD KOŚCIOŁEM

8 lipca 1945 r. wrócił do kraju prymas kard. August Hlond, mający nadzwyczajne pełnomocnictwa od papieża Piusa XII do kierowania Kościołem w Polsce. Z początkiem sierpnia spotkał się z kard. Adamem Sapiehą. Zadecydowano wtedy o zmianach w zarządzaniu diecezjami Ziem Zachodnich. Powołano pięć administracji apostolskich.

Ksiądz dr S. Wyszyński wytrwale służył diecezji włocławskiej. Na sercu leżała mu teraz troska o formację alumnów i o przeżywające liczne kłopoty rodziny. Prowadził też bogatą działalność redakcyjną i publicystyczną. Był inicjatorem powołania do życia „Ładu Bożego” i należał do ścisłego grona redakcyjnego nowego pisma. Czynił też starania o reaktywowanie „Ateneum Kapłańskiego”, które zaczęło ukazywać się latem 1946 r. Seminarium powróciło do Włocławka już w maju 1945 roku. Brzmi to jak prawdziwa lista sukcesów, jednak sytuacja Kościoła w Polsce stawała się coraz trudniejsza. Marksistowsko-leninowski Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej zerwał konkordat ze Stolicą Świętą. Stało się to 12 września 1945 r. Współautor konkordatu z 1925 r., Stanisław Grabski, usłyszał wówczas od Władysława Gomułki: Zerwaliśmy ten pański konkordat, a jeśli Kościół będzie nam podskakiwał, to mu pokażemy, gdzie jego miejsce. Komunikat Rady Ministrów, w trzecim punkcie głosił: Biorąc pod uwagę, że Stolica Apostolska w przeciwieństwie do większości państw nie uznała dotychczas Rządu Tymczasowego Jedności Narodowej i że wskutek tego między Stolicą Apostolską i Rządem Tymczasowym nie ma normalnych stosunków dyplomatycznych, Rząd Jedności Narodowej nie przyjmuje do oficjalnej wiadomości mianowania administratorów apostolskich, dokonanego 16 sierpnia 1945 roku przez Stolicę Apostolską .Był to odwet władz na list papieża Piusa XII z 29 czerwca 1945 r. Nad treścią listu Episkopat Polski dyskutował na Jasnej Górze, w dniach od 3 do 4 października, po czym skierowano do rodaków orędzie, by współpracowali przy odbudowie Rzeczpospolitej w zdrowym duchu demokratycznym, ale zarazem trwali niewzruszenie przy swoich wierzeniach religijnych, opierali się hasłom uniezależnienia życia prywatnego i zbiorowego od wyższych norm moralnych, zapewnili naukę religii dla młodzieży w szkołach i wychowanie w duchu chrześcijańskim, a przeciwstawiali się zakusom, które by chciały rozpętać szkodliwą dla państwa i jedności narodowej walkę z Kościołem. Pasterze wzywali, aby: Polska, jako naród katolicki, […] w życiu społecznym i publicznym kierowała się duchem Chrystusa Pana […], aby odnowa państwa polskiego odbywała się na zasadach chrześcijańskich. Ówczesna propaganda, pomijając zaangażowanie papieża Piusa XII w sprawy Polski, ukazywała go jako sprzymierzeńca Niemiec. W fałszywym świetle opisywano okupacyjną nieobecność w kraju prymasa Hlonda. Manipulowano świadomością społeczną. Rząd przewrotnie planował wykorzystanie zyskanego w czasach konspiracji autorytetu kard. Adama Sapiehy do rozgrywania jego osobą własnej wersji przyszłości i stosunków z Kościołem.

Równocześnie przy udziale specjalnej komisji Ministerstwo Sprawiedliwości opracowywało program laicyzacji życia społecznego i rodzinnego i 25 września 1945 r. ogłosiło nowe przepisy prawa małżeńskiego.

Trzy miesiące później, 25 marca 1946 r., w rozmowie z kard. A. Hlondem w Poznaniu, ks. dr Stefan Wyszyński dowiedział się o powołaniu go przez Ojca Świętego na biskupa w Lublinie.

Maryjo, upraszaj wszystkim biskupom Kościoła szczególny dar mądrości i jedności w budowaniu Mistycznego Ciała Chrystusa

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *