To werset psalmu który słyszymy w dzisiejszą już VII Niedzielę Wielkanocną zwaną Wniebowstąpieniem Pańskim, czterdzieści dni po Zmartwychwstaniu obchodzone jest na cześć Wniebowstąpienia Chrystusa, które miało miejsce w czterdzieści dni po tym, jak powstał z martwych.

Wydarzenie to nie ma szerokiego opisu Biblijnego. Wspominają o nim ewangeliści Marek i Łukasz oraz Dzieje Apostolskie, które słyszymy przez cały okres Wielkanocy. Nie są to jednak rozbudowane opisy. Przyjmuje się że do zdarzenia tergo doszło na Górze Oliwnej, czyli w miejscu, skąd rozpoczęła się męka Jezusa Chrystusa. Zebrani tam uczniowie byli świadkami, jak Nauczyciel wznosie się w chwale do nieba.

W słowach dzisiejszego Psalmu dostrzegamy radość z tego że Pan wstępuje do nieba, radość, nie smutek że on opuszcza już ziemię, czekamy na przyjście Ducha Świętego…!

Od lat działkowcy, ogrodnicy i rolnicy przezornie spoglądają na termometry w majowe dni gdy wspominamy „świętych od zimnych dni”. Choć od dawien dawna ludowe przysłowia ostrzegają przed majowymi przymrozkami, wielu sądzi, ze to jakieś współczesne anomalie pogodowe związane ze zmianami klimatu. Okazuje się, że te zjawiska są tak starożytne jak sam Kościół bowiem związane z nimi celebracje liturgiczne zwane w Polsce Dniami Krzyżowymi sięgają V w. Otóż Św. Mamert, biskup Vienne, kiedy ok. roku 450 nawiedziły Francję klęski żywiołowe, polecił odprawiać procesje błagalne na trzy dni przed Wniebowstąpieniem Pańskim (poniedziałek, wtorek, środa). Synod w Orleanie zatwierdził ten zwyczaj dla Francji w roku 511. Zwyczaj ten przyjął się w całym chrześcijaństwie. Właśnie bowiem wtedy w Europie jest wiosna w całej pełni, a wiosenne burze, deszcze, posucha lub nagłe przymrozki mogą zniszczyć cały dobytek i spowodować głód. W Polsce procesje urządzano do krzyży przydrożnych i tych stawianych przy gruntach rolnych. Stąd utrwaliła się nazwa Dni Krzyżowe. W tych dniach Kościół modli się o urodzaje, o poszanowanie pracy ludzkiej a także za głodujących.

Kończy się Biały Tydzień. Siedemnaścioro dzieci po raz pierwszy przyjęło Komunię Św. i przez cały tydzień celebrują swoje święto. W tradycji Kościoła każde święto trwa przez oktawę. Oktawą I Komunii Św. jest właśnie Biały Tydzień. W sobotę dzieci kończąc ową uroczystość w salezjańskiej parafii ucałują relikwie św. Jana Bosko. Relikwiarz w którym zamieszczone są artefakty świętego ufundowali rodzice dzieci jako tegoroczny dar dla Kościoła.